دلشكسته تنها


	درباره وبلاگ با اينكه رفته اماهنوزم از داغ عشقش دارم مي سوزم فكرو خيالش همش با هم هر جاكه ميرم جلو چشام جلو چشام دلم مي خوادتا دوم بيارم رو درد دوريش مرهم بزارم اما نمي شه راهي ندارم نمي تونم من تاقت بيارم چونكه يه وقتي تنها كسم بود تنها پنهاي دل بي كسم بود تنهام گذاشت و رفت از كنارم از درد دوريش من بي قرارم خيال مي كردم پيشم ميمونه ترانه عشق واسم مي خونه خيال مي كردم يه هم زبون نمي دونستم يه ...... منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب نویسندگان کامیار سعید آرشیو مطالب هفته سوم آذر 1386 هفته چهارم بهمن 1385 پيوندها عاشق گم شده (سعيد)عاشق گمشده RSS wwww.takahang.ir www.bia2music.ir.name ترجمه قالب رضا امین زاده Powered By BLOGFA.COM


	زيباي من، صداي پاي رفتن تو ، آن روزي كه با من صحبت نكردي، روي شن هاي صحراي دلم نقش بسته بود. سوز مي آمد، سردم بود، و من به شدت يتيم شده بودم. سوز و سرماي بي كسي و تنهايي مي آمد. دلم براي تو تنگ شده است اي نيمه دگر من دلم براي تو تنگ شده است من و تو، چون ماه و خورشيد روبروي هم هميشه سرگرم گفتگوي هم تا كه ابر آمد و روي خورشيد و گرفت (اكنون دل من شكسته و خسته است) زيرا كه ماه لب فرو بسته است روي صحنه شادكاميم پشت صحنه ناشاد مبادا پرده را بكشيد...... اي خداي بزرگ اي يگانه دو عالم تو خودت عصاره عشقي، به من بگو چه كنم؟ با او چه كنم؟ بي او چه كنم؟.....هان شهرت نداشته مرا همه كس مي داند! همه كس مي داند كه من اهل هنرم من توي چشم ها هستم.....بگو چه كنم؟.......هان بي او چه كنم؟ با او چه كنم؟......هان من اسم عشق را از عشق به حيرت در مي‌آورم من انگشت هاي ايمان را ، از ايمان خويش، بر دهانش مي برم. من نغمه عشق را ياد پرستوها مي دهم. خيلي هوا سرد است من سردم است دلم براي تو تنگ شده است اي نيمه دگر من دلم براي تو تنگ شده است اگر روزي هزار نفر هم عاشق گيسو و چشم تو شدند، باز بايد از فيلتر احساس م ن بگذرند فيلتر احساس من آن ها را پس خواهد زد دلم براي تو تنگ شده است اي نيمه دگر من با تشكر از سايت http://saeed2123.blogfa.com/ \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	لب دريا رو به موجها روي نيمکت تک و تنها توي رويا با خيالت زندگي رو زنده هستم لب دريا عين موجها باز به يادت مي خروشم تا بفهمي خيلي وقته اينجا منتظر نشستم لب دريا انتظارت چه قشنگه همه عمر انتظارت چه قشنگه دريا بازم منو فرياد مي زنه مي گه خشکي جاي موندن ديگه نيست بيا دريايیشو تا ماهي باشيم آخه ماهي توي آب زندوني نيست لب دريا انتظارت چه قشنگه همه عمر انتظارت چه قشنگه \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	اگر دستان بی رحم روزگار دستانمان را بست اگر رفتی.......... اگر رفتم.......... اگر ماندی.......... اگر ماندم.......... ولی این را بدان ای امید فردایم یک نفر هر جای دنیا به یادت است \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	هرگز تو را فرموش نخواهم كرد حتي اگر مرا از ياد ببري و هرگز از تو رنجور نخواهم شد چرا كه تو را دوست دارم ديوانه وار عاشقت شدم چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم به خدا سوگند كه وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره اي كني فرسنگها راه خواهم پيمود چرا كه شب عشق بسيار طولاني است و قلبم در آرزوي تو مي سوزد آنگاه كه از برابر ديدگانم دور شوي خورشيد وجودت پنهان مي گردد و ابرهاي غم و اندوه مرا در بر مي گيرند و به دنياي غريبي مي برند هميشه در قلبم حضور داري و عشقت زندگي ام را گل باران كرده است تمامي اين دنيا را با قلبي پر از رمز و راز به دنبالت طي كرده ام محبوبم هميشه به یادت هستم و دوستت دارم \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	هنگامی که گریستم و گفتند : کودکانه است. هنگامی که خنده کردم . گفتند : دیوانه است . هنگامی که به حقیقت روی آوردم . گفتند دروغ است . هنگامی که به ستایش روی آوردم . گفتند : خرافات است . هنگامی که سکوت کردم . گفتند : عاشق است . هنگامی که عاشث شدم . گفتند : گناه است . هنگامی که به دوستی روی آوردم . گفتند : تنها است . \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	دددددددد دوستت دارم بی کسی رو برای سکوتش دوست دارم سکوت رو برای آرامشش دوست دارم و آرامش رو برای داشتن تو دوست دارم و تو رو برای عشقت دوست دارم عشقت رو برای به تو رسیدن دوست دارم عشقت رو ، وجودت رو دوست دارم ولی شاید تو .......... منو دوست نداشته باشی شاید ........ باید ........ حتما ....... احتمالا ...... وقتی که تو نیستی کدومش رو باور کنم وقتی تو حرفام رو نمی شنوی وقتی دوست داری جای من جای من سکوت و تنهایی باشه ولی باز می گم سکوتت رو آرامشت رو ، عشقت رو خودت رو دوست دارم و خواهم داشت چشم تو چشمم وایسادی و خیلی راحت بهم گفتی خوش آمدی می دونی بهت چی گفتم گفتم می رم ولی یادت باشه که خیلی راحت منو رهای کردی \|+\| نوشته شده توسط کامیار در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|


	این شاخه گل را به تنها شاخه گل زندگیم تقدیم می کنم \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|

عاشق تنها

|+| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 |

صحبتی با تو ای عزیز که نمی بینمت

|+| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 |

مرگ و زندگی

مرگ از زندگي پرسيد :
اين چه حكمتي است كه باعث مي شود تو شيرين و من تلخ جلوه كنم ؟!
زندگي لبخندي زد و گفت :
دروغ هايي كه در من نهفته است و حقيقت هايي كه تو در وجودت داري ...... !!

عشق خيس شدن دو دلدار در زير باران نيست
عشق اينست که من چترم را روي دلدار بگيرم واو نبيند....
نبيند وهرگز نداند که چرا در زير باران خيس نشد

|+| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 |


	ای کبوتر منو بکش که از تنهایی دارم دق می کنم \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	عشقه من مثله این اینه زلاله نه؟ \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم... چون دنيا يه روز تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل گلی... چون گل هم يه روز پژمرده ميشه... نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس... چون شب هم بالاخره تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی... چون اب که هميشه پاک نميمونه... نميخوام بگم که دوستت دارم... چون منکه اصلا دوستت ندارم... بلکه من عاشقتم... چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن... \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	ستاره اي بدرخشيد و ماه مجلس شد دل رميده ی ما را انيس و مونس شد نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسئله آموز ﺻد مدرس شد \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	نمیخوام بیای نمیخوام میون تاریکی من تو حروم بشی \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	هر جا هستی دوست دارم \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	عشق عشق، تصميم قشنگي ست، بيا عاشق شو نه اگر قلب تو سنگي ست، بيا عاشق شو ********* آسمان زير پروبال نگاهت آبي ست شوق پرواز تو رنگي ست، بيا عاشق شو ******* ناگهان حادثه ي عشق، خطر كن، بشتاب خوب من، اين چه درنگي ست، بيا عاشق شو ******* با دل موش، محال است كه عاشق گردي عشق، تصميم پلنگي ست، بيا عاشق شو ******* تيز هوشان جهان، برسر كار عشقند عشق، رندي است، زرنگي ست،بيا عاشق شو ******* كاش در محضر دل بودي و ميديدي تو بر سر عشق، چه جنگي ست! بيا عاشق شو « مصلحت نيست كه از پرده برون افتد راز» صورت آينه زنگي ست، بيا عاشق شو ******* مي رسي با قدم عشق به منزل، آري... عشق، رهوار خدنگي ست، بيا عاشق شو ******* باز گفتي تو كه فردا!!! به خدا فردا نيست زندگي، فرصت تنگي ست، بيا عاشق شو ******* كار خير است، تأمل به خدا جايز نيست! عشق**، تصميم قشنگي ست، بيا عاشق شو \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|


	همه میگن آدم باید برای رسیدن به عـشقـش از تمام دنیا بگذره... ولی تو که دنیای منی چطوری ازت بگذرم؟!؟ \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|

به چشمهایی که لبخند تو رو می بینند حسودیم میشه

به دستهایی که نرمی دست تورو حس می کنند حسودیم میشه
به لب هایی که روی لبهات می لغزند حسودیم میشه
به تنی که آغوش گرم توروتجربه می کنه حسودیم میشه
به شونه هایی که تکیه گاه بی کسی هات شدند حسودیم میشه
به گوش هایی که صدای قشنگ تو رومی شنوند حسودیم میشه
حسودیم میشه به اونی که عکسش می افته توآئینه ی چشمات
حسودیم میشه به اونی که توی قلبت کنگر خورده و لنگر انداخته
حسودیم میشه به اونی که فاصله اش با تو فقط نفسه
حسودیم میشه ......
حسودیم میشه به تنی که روحش تویی !
حسودیم میشه به رگی که خونش تویی !
حسودیم میشه به گلدونی که گلش تویی !
حسودیم میشه به آسمونی که ماهش تویی !
حسودیم میشه به کوچه ای که عابرش تویی !
حسودیم میشه به انگشتری که نگین اش تویی !
حسودیم میشه به ساحلی که دریاش تویی !
حسودیم میشه به دلی که دلدارش تویی !
حسودیم میشه به قابی که عکسش تویی !
حسودیم میشه به کوری که چشمش تویی !
حسودیم میشه به شبی که نورش تویی !
حسودیم میشه به قلبی که عشقش تویی !
آره ...حسودیم میشه

|+| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 |


	موهام که ریخت رو شونه هام اشک که چکید رو گونه هام خزون که شد بهار من شروع شد از بهونه هام به من نگفتی که میری نگفتی از من دلگیری حالا می خوام بعد از این سراغی از من نگیری فکر نکن که این ترانه التماسی واسه با تو بودنه تو واسم چیزی نزاشتی عزیزم این آخر خط منه چه بی خبر ، چه بی اثر رفتی تو جاده سفر به من چه شبهایی گذشت تا خود صبح با چشم تر من نگران تو ولی تو چشم به راه دیگری بمیرم و نبینم اون روزی رو که تو در به دری فکر نکن که این ترانه التماسی واسه با تو بودنه تو واسم چیزی نزاشتی عزیزم این آخر خط منه تو هر ترانه ای که خوندم اسمتو واژه اون ترانمی اسم این ترانه هم می خوام بدونی پایان با تو بودنه \|+\| نوشته شده توسط کامیار در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 \|